PORTULAKA POSPOLITA Portulaca oleracea [ang: common purslane, fr: pourpier, niem: gemeiner Portulak]

Portulaka jest rośliną jednoroczną wysokości 10-30 cm. Łodyga ścieląca się, rozgałęziona, soczysta. Liście mięsiste, naprzeciwległe, wąskie, klinowatołopatkowate, na szczycie zaokrąglone. Kwiaty żółte po 1-3 w kątach liści; działki z wystającym grzbietem; pręcików 8-15. Kwitnie od czerwca do września. Owocem jest torebka pękająca poprzeczną, okrągłą rysą.

Portulaka występuje dziko w obszarze śródziemno-morskim i Azji Mniejszej. U nas jest gatunkiem zdziczałym z uprawy. Występuje rzadko w ogrodach i przydrożach, lubi miejsca piaszczyste i słoneczne. Z moich obserwacji wynika, że w Polsce najłatwiej ją znaleźć w rejonie podziemnych węzłów ciepłowniczych - jest tam ciepło i sucho.
Zbiera się młode, soczyste łodygi wraz z liśćmi przed kwitnieniem - wiosną i latem. Mają przyjemny ostro-kwaśny smak. Sporządza się z nich zupę, sałatkę z octem, olejem, solą i pieprzem lub łączy z zieloną sałatą, mizerią lub sałatką z pomidorów. Liście i młode pędy dodaje się do zup jarzynowych i sosów przed podaniem, albo do majonezów, masła ziołowego, past. Można je też marynować. Gotowane smakują lepiej od surowych.

Ziele portulaki stosuje się przy nadkwasocie, zgadze i wzdęciach. Ma działanie moczopędne i obniża poziom cukru we krwi.

Do spisu roślin

survival_zielona_kuchnia