RUKIEW WODNA Nasturtium officinale [ang: water cress, fr: cresson de fontaine, niem: Brunnkresse]

Rukiew jest byliną wysokości 10-90 cm, zwykle żyjącą w wodzie. Łodyga naga, dęta, bruzdowana, płożąca i zakorzeniająca się. Liście pierzastosieczne, dolne o 3, górne o 5-9 parach odcinków; odcinki boczne podłużne lub owalne, wcinano-karbowane, odcinek szczytowy większy, okrągławy lub jajowaty, ogonkowy. Kwiaty małe (8-10 mm średnicy), białe z fioletowymi pylnikami, zebrane w luźne grona. Kwitną od maja do września. Owoce - łuszczyny obłe, równowąskie 10-18 mm długości.

Rukiew można spotkać w czystych strumieniach, źródełkach oraz bagienkach otaczających źródła - wszędzie tam, gdzie jest chłodna, bieżąca woda - w północnej i zachodniej części niżu oraz w Karpatach i Sudetach. W zależności od głębokości wody roślina może przybierać różne formy.
Młode pędy i liście zbierane od kwietnia do września (przed kwitnieniem) są jadalne w stanie surowym. Jako przyprawa do potraw mięsnych, jako posypka do kanapek, surówki. Smaczna sałatka wyjdzie z mieszanki młodych liści: rukwi, pokrzywy, mniszka i brzozy. Doprawiony mus z liści i pędów jest świetnym nadzieniem lub smarowidłem do podpłomyków. 5°H. Często jest nazywana błędnie rzeżuchą i ma podobne do niej zastosowanie w kuchni. Nasiona można używać jak pieprz.

Uwaga na jaja pasożytów przyczepione do liści! Przed spożyciem roślinę należy dobrze umyć. Przy nadmiernym spożywaniu mogą wystąpić podrażnienia dróg moczowych.

Do spisu roślin

survival_zielona_kuchnia